بنام خدا

میزا حسین زارع ده آبادی متخلص به شفیق ،دوستان نزدیک دائی صدایم می کنند .85 سال است نفس می کشم و خدا را شکر می کنم

یه پیر مرد تنها که حالا تک و تنها مانده است . به دور از زن و فرزند

نه ساله بودم که برای اولین بار از دهان استاد ابراهیم عشقی که شاطر نانوایی بود کلمه ای آهنگین شنیدم . سخت جذب این کلمات و اشعار شدم . سریع شعر را حفظ کردم . روز بعد که دوباره استاد شعرش را خواند یک بیت شعر ش را نخواند . با اینکه از او می ترسیدم ولی جسارت کردم و به استاد گفتم ، استاد یک خط را یادتان رفت بخوانید . گفت کدام خط . کل شعر را برایش خواندم . شاطر ابراهیم مبهوت شده بود و گفت کی این ها را حفظ کردی . گفتم آن روز که شما می خواندید من همه را حفظ نمودم . از آن روز استاد برایم مزد تعین کرد و ...

در سن 9 سالگی و شعر این بود

به یادگار نوشتم خطی ز دلتنگی

به روزگار ندیدن رفیق یک رنگی

تا قبل از انفلاب با روزنامه های ستاره امروز . چلنگر و توفیق وروزنامه محمد مسعود همکاری داشتم و حالا هم در بعضی از جراید و ماهنامه میبد و دیگر روزنامه های استان اشعارم را به چاپ می رسانند.

خوشدل تهرانی . فرج عطار و حسین مجرد و ...

استاد شاطر ابراهیم عشقی و خوشدل تهرانی

شعر همه چیز من است . من حرفهایم را با زبان شعر بیان می کنم . هر چند شاید بعضی ها خوششان نیاید ،خوب زبان شاعر نیش دارد و حرف حق تلخ است .

شعر احساس درونی انسان استکه باید بروز داده شود تا تخلیه شوی

شعر بر دو نوع است . احساسی است و تجربی .برای گفتن شعر احساسی باید در شرایط خاصی قرار بگیری ، شاد باشی . ناراحت باشی یا ..شعر باید در مغز انسان جوشیده شود . باید درد داشته تا بتوانی شعر بگویی و اگر درد نداشته باشی آنوقت مرد نیستی . شعری که بخواهی به زور بسازی «حالا به هر مناسبتی » شعر نیست اجبار ادبی است برای حرف زدن

در ذهن شاعرانه شما مرگ . زندگی . مادر به چیز شباهت دارد ؟

مرگ یک خواب راحت و پایان زندگی . مادر بهترین نعمت زندگی است وزندگی نبرد با مرگ است

ما که قابل نیستیم و شاعر که بخواهیم به جایی برسیم . من کوچیک همه دوستان و شاعران عزیز هستم

خیلی ها هستند در میبد شعر می گویند و لی گمنامند . مسئولان فرهنگی آن جور که باید در میبد به شعر بها ء نداده اند و حتی نتوانسته اند یک انجمن شعر را رونق بدهند

الهام بخشش شما کدام شعرا بوده اند؟

سعدی و حافظ. فرصت الدوله شیرازی . باستانی پاریزی . شاعران معاصر پروین اعتصامی و فروغ فرخزاد

لازمه شعر نو شعر کلاسیک است . نیما هم از کلاسیک شروع کرد و غزل های خوبی سرود بعد نو سرایی را آغاز کرد . پلکان شعر نو شعر کلاسیک است . شعر نو را هم قبول دارم و دوست میدارم .

توانگران که به جنب سرای درویشند

ضرورت است که روزی بر او بیندیشند

غلام همت رندان و پاکبازانم

که از محبت با دوست دشمن خویشند

این تخلص را خوشدل تهرانی برایم انتخاب کرد و گفت این تخلص را بگذار . شفیق یعنی مهربان و دوست داشتنی . خوشدل روحانی بود و خیلی تواضع داشت و من هم دوستش می داشتم و تخلصی که او برایم انتخاب کرد را قبول کردم و حالا 65 سال است که شفیق هستم .

زندگی فقیرانه با شعر . شعر همه چیز من است . حتی زن و فرزند . حالا هم توی این سن دور از زن و فرزند تنها دلخوشیم شعر است

اگر یک روز نتوانی شعر بگویی آنوقت؟

حالا هم که پیر شده ام مثل گذشته ها توان شعر گفتن را ندارم به قول مولا علی : دنیا دو روز است یک روز دنیا مال توست و روز دیگر تو مال دنیایی . حالا ما شده ایم مال دنیا . ولی زندگی بدون شعر و دوستان ادب دوست برایم زجر آور است .

تبسمی بر لب می زند و می گوید آرزو بر جوانان عیب نیست (می خندد ) تنها آرزویم چاپ باقیمانده اشعارم میباشد . تحفه مور 18 هزار بیت است که تنها 6 هزار بیت آن را با چه مشکلات و مشقتی توانستم به چاپ برسانم . 6 هزار بیت دیگر را در دست تاپپ و صفحه آرایی دارم ولی هزینه چاپ سر سام آور است و من هم بضاعتی ندارم و ........

 ابدا ...