ياران چه خوش نمودند هجرت زكوي ميبد

با خون خود فزودند بر آبروي ميبد

پيمانه شهادت لاجرعه نوش كردند

مردان نامجويي از چارسوي ميبد

عطر گل كويري بوييد سنگر و رفت

آكنده الغدير است گويي زبوي ميبد

سردار سربداران آمد زكربلا ، هان !

آغوش بر گشوديم بر نامجوي ميبد

او رفت تا گشايد خود راه كربلا را

مي خواست چون بر آرد اين آرزوي ميبد

اي عاشقان قرآن روسوي سنگر آريد

صد آفرين به جمع لبيك گوي ميبد

چون موج بر خروشيم تا جبهه رابپوشيم

دريا شويم با هم از آب جوي ميبد